1. دستان خود را پایین نگه دارید
محدود کردن ارتفاع دنباله رو به طور موثر ارتفاع عکس های شما را کاهش می دهد. هر چه دست ها پایین تر باشد، پرواز با توپ پایین تر است. جابجایی توپ در موقعیت خود یا انتخاب یک چماق قویتر و تلاش برای حرکت آسان، راههای دیگری برای انجام همان کار است، اما آنها کمتر قابل اعتماد هستند و اجرای آنها دشوارتر است. در عوض، دستان خود را در پایان پایین نگه دارید (دو عکس سمت راست را با هم مقایسه کنید)، مسیر عکس های شما کمتر خواهد شد.
2. به ستون فقرات خود ساعد بدهید
مطمئن شوید که در بالای تاب در هواپیما هستید تا ضربه محکم و افزایش دقت را تضمین کنید. در عکس سمت چپ توجه کنید که چگونه ساعد راست من موازی با ستون فقراتم است، مچ دست چپم صاف است و آرنج و بازوهایم مثلثی تنگ را تشکیل می دهند. اینها نشانه هایی است که نشان می دهد من شانه هایم را کاملاً به عقب چرخانده ام.
3. از بدن خود برای قدرت استفاده کنید
هر گلف باز خوب می داند که قدرت از بدن می آید نه بازوها. برای اینکه یاد بگیرید به جای بازوها و دستانتان، چماق را با بدنتان نیرو دهید، چماق را پشت توپ در آدرس قرار دهید، در حالی که بدنتان در حالت توقف است. بدون حرکت به عقب، سعی کنید توپ را به هوا بکشید. اگر بازیکنی هستید که از دستان خود برای کنترل باشگاه استفاده می کند، احتمالا در ابتدا با مشکل مواجه خواهید شد. با این حال، شما به سرعت متوجه خواهید شد که هنگامی که شروع به حرکت دادن چماق با بدن خود کردید، شروع به گرفتن توپ به طور مداوم در هوا خواهید کرد. این به شما کمک می کند تا به طور کامل توپ را در نوسان پایین بچرخانید.
4. لولا برای قدرت
آماتورها به دلیل دو نقص کشنده در زدن ضربات آهنی ترد مشکل دارند. اول اینکه، غذای آماده به سمت زمین خیلی پایین است، که لولایی مناسب مچ دست را تا دیروقت در چرخش عقب به تاخیر می اندازد. دوم، در یک تلاش نادرست برای ایجاد قدرت، بازوها تمایل دارند بیش از حد به سمت عقب حرکت کنند. این باعث خرابی وضعیت بدن می شود و معمولاً منجر به چرخش معکوس می شود. این ایرادات باعث ضربه های نادرست و عدم فاصله و کنترل می شود.
چندین مرحله ساده را می توان برای به دست آوردن کنترل بر طول تاب به منظور ایجاد تماس محکم تر انجام داد. هنگام راهاندازی، باید یک زاویه 45-درجه بین بازوی چپ و میل چابقی وجود داشته باشد. این چرخش را با مچهایی که از قبل تا 90 درجه لولایی دارند شروع میکند. در طول غذای آماده، دست ها باید نزدیک به زمین بمانند در حالی که کلهد به سرعت بالا می رود. هدف این است که در اسرع وقت انگشت شست چپ به سمت شانه راست اشاره کند. وقتی بازوی چپ شما موازی با زمین باشد و میل چاقویی عمود بر آن باشد، میدانید که به لولای مناسب مچ دست پیدا کردهاید. این کار مچ ها را خیلی زودتر در چرخش عقب قرار می دهد و نیازی به چرخاندن بیش از حد بازوها در بالا را از بین می برد. تمایل به از دست دادن وضعیت و چرخش معکوس با این تاب گلف جمع و جور تر از بین خواهد رفت.
ایجاد لولای مناسب مچ دست در چرخش عقب منجر به ضربه زدن به توپ بهتر و در نتیجه فاصله و جهت ثابت تر در تمام ضربات آهنی می شود.
5. به برش خود آرنج بدهید
برخی از بازیکنان مانند جان دالی با آرنج خود تاب میخورند، در حالی که برخی دیگر مانند سرجیو گارسیا آن را حفظ میکنند و ثابت میکنند که میتوان با هر روشی شوتهای عالی زد. با این حال، مطالعات بیومکانیکی من نشان می دهد که موقعیت آرنج راست پرواز به نفع یک پرواز با توپ محو شده است در حالی که آرنج راست جمع شده باعث تساوی می شود. اگر با برش مشکل دارید یا همیشه میخواستید یک قرعه کشی پرقدرت داشته باشید، آرنج سمت راست ممکن است پاسخگو باشد. بهعلاوه، وقتی به آرنج راست اجازه پرواز میدهید، تمایل دارد شانه راست را به سمت آسمان بالا بیاورد، که تقریباً همیشه باعث حرکت بیش از حد در حین چرخش به سمت پایین و مجموعهای از نتایج بد میشود.
کلید موفقیت بلند مدت این است که شیب معیوب شانه و موقعیت آرنج راست در بالا را از بین ببرید. کارآمدترین موقعیت آرنج سمت راست برای دور نگه داشتن برش ها و ترویج یک تساوی، روی یا فقط در داخل درز است که در سمت راست پیراهن شما قرار دارد. هنگامی که آرنج راست خود را در این ناحیه کلی قرار می دهید، به شانه ها اجازه می دهد تا به سمت ستون فقرات بچرخند، و برای حداکثر قدرت و کنترل بهتر، انداختن چماق داخل بر روی چرخش پایین بسیار آسان تر می شود.
6. صفحه جامد=بدون برش
یک صورت باز در نقطه تماس می تواند باعث برش شود. بنابراین، یک مسیر نوسان معیوب نیز ممکن است، حتی اگر صورت چاقوی شما در هنگام ضربه به سمت هدف مربع باشد. مسیرهای چرخشی اسلایسرها تمایل زیادی به بیرون آمدن بیش از حد از داخل دارند (قلاب ها، برعکس). همه گلف بازان به مسیری نیاز دارند که اندکی از داخل بیاید. باکس دریل را امتحان کنید. نیمه بالایی یک جعبه توپ گلف را بردارید و آن را در کنار آن قرار دهید. مطابق شکل، کادر را موازی با خط هدف خود تراز کنید. سعی کنید مسیری را شیار کنید که به شفت اجازه می دهد درست از روی جعبه عبور کند. برای برش دهنده ها، جعبه را روی همان خط، اما درست جلوتر از توپ گلف قرار دهید. به جعبه نزن!
7. شست بالا، شست پایین
هوکرها باید جلوی بسته شدن خیلی زود کلاب را بگیرند. برای انجام این کار، یک رویکرد انگشت شست را برای تأثیرگذاری اتخاذ کنید. در عکسهای سمت راست، به وضوح میتوانید سمت قرمز دست و پا را با هر دو انگشت شستم که به سمت زمین اشاره میکنند، ببینید. این نوع حرکات بسته شدن صورت کلابی شما را کند می کند، بنابراین ضرباتی که به سمت چپ منحنی می شوند حذف می شود. در عکس دوم، سمت آبی پارو نشان می دهد. این حالت شست به بالا همان چیزی است که برش دهنده ها باید به آن دست یابند (بستن کلابی).
8. بدون تلنگر
اگر بدن شما بیش از حد در مقابل توپ گلف قرار بگیرد، "لنگری" (رهاسازی وحشتناک زودهنگام) رخ می دهد. هنگامی که این اتفاق می افتد، باشگاه شما به شدت عقب خواهد ماند، معمولا با چهره ای باز. به طور غریزی، دستان شما برای بستن صورت در هنگام ضربه کار می کنند. اجرای این سطح از زمانبندی حتی برای حرفهایها دشوار است که بهصورت ثابت اجرا شوند. چیزی که معمولاً اتفاق میافتد این است که سر کلاب در جلوی شفت مسابقه میدهد و با صورت باز یا بسته و معمولاً روی یک قوس صعودی به توپ ضربه میزند. در بیسبال، اگر خیلی از جلو فاصله بگیرید، توپ را به زمین راست میزنید، مگر اینکه مچ را برگردانید. در گلف هم همینطور است. شما باید یک سمت چپ محکم ایجاد کنید تا سر خود را پشت توپ نگه دارید و تلنگر را متوقف کنید. عکاسی توسط وارن کیتینگ
مظنونین همیشگی
دشمن شماره یک: بدن شما در موقعیت یا تعادل قرار ندارد. بدن شما این را حس میکند، بنابراین دستهای شما تلاش میکنند تا صورت چاقویی را در هنگام ضربه بهصورت مربع قرار دهند. با این حال، این تنظیم معمولاً به شکل تلنگر یا چرخاندن مچ دست است.
رفع تلنگر
روی یک کیسه ضربه ای (یا یک کیسه چوبی قدیمی پر از حوله) قرار دهید، سر چماق را به داخل کیف فشار دهید و بدن خود را در موقعیت ضربه خوبی قرار دهید. بازو و شفت سرب باید یک خط مستقیم و عمودی را با سر به عقب تشکیل دهند. مطمئن شوید که پای سربی شما پرانتزی شده است و باسن شما کمی باز شده است. این موقعیت را نگه دارید تا احساس مناسب ایجاد کنید.
9. براده برداری
اگرچه زدن تراشه در داخل خانه وسوسه انگیز است، اما تنها کافی است یک لامپ شکسته شود تا متوجه شوید که گلف یک فعالیت در فضای باز است. با این وجود، میتوانید با کمک یک رولپلاک چوبی یا میل گلف شکسته، تکنیک خرد کردن خود را در محدوده دوستانه اتاق نشیمن خود بهبود بخشید. رولپلاک را بردارید و آن را از سوراخ بالای دستگیره روی گوهای قرار دهید. رولپلاک را تقریباً 8 تا 12 اینچ به سمت پایین انتهای لبه میل فشار دهید (کمی وازلین ممکن است کمک کند رولپلاک راحت تر از طریق میل چاقویی سر بخورد). دو تا سه فوت رولپلاک باید از بالای دستگیره به سمت بیرون کشیده شود.
اکنون، حرکت براده برداری خود را تمرین کنید، مطمئن شوید که مچ دست چپ شما هنگام عبور از ناحیه ضربه، سفت باقی می ماند. اگر مچ دست چپ شما خراب شود (نقصی که می تواند باعث بدبختی زیادی در بازی کوتاه شود)، احساس خواهید کرد که قسمت بیرون زده رولپلاک به سمت چپ شما برخورد می کند. رولپلاک علاوه بر محافظت در برابر شکستگی مچ، به شما کمک میکند تا موقعیت مناسب حرکت دستها را در آدرس ایجاد کنید - عاملی حیاتی برای تماس تمیز.
رولپلاک همچنین شما را مجبور میکند که دستهایتان را به سمت جلو نگه دارید و چماق را در خط هدف به سمت پایین بچرخانید. پس از تسلط بر این تمرین، می توانید با بهترین آنها بالا و پایین بروید.
با انجام این تمرینات، ارزش سایر موارد روزمره را در کمک به بهبود بازی خود خواهید دید. از آزمایش کردن نترسید—شاید فقط کمک آموزشی لازم بعدی را تهیه کنید.
10. در K خود بمانید
حتی گلف بازهای خوب با نوسانات شیاردار و صدا، گهگاهی ردیابی نمی شوند، به خصوص اگر در تلاش برای فاصله گرفتن، انعطاف پای عقب را از دست بدهند. اگر در حین چرخش به عقب، پای عقب خود را سفت کنید، بدن شما احتمالاً از حالت تعادل خارج میشود و خم کردن مجدد زانو را در زمان مناسب برای ضربه سخت میکند. اگر میتوانید گلف فوقالعادهای بازی کنید، اما ثبات مشکل شماست، ممکن است به مقداری از Special K نیاز داشته باشید. در اینجا نحوه عملکرد آن آمده است.
کی پاسا؟
در آدرس، K Special زاویه ای است که در پای پشتی شما توسط قسمت بالایی و پایینی ساق ایجاد می شود. نحوه ایستادن شما در مقابل توپ تا حد زیادی تعیین می کند که چگونه K Special خود را در حین چرخاندن خود حفظ کنید.
بهترین توصیه ایجاد یک مجموعه ورزشی و آماده برای حرکت است. این حالت را با خم شدن به سمت جلو از کاسه لگن و عقب از زانو ایجاد کنید. وقتی پای عقب شما به درستی خم شود، فضایی برای چرخش بازوهای شما ایجاد می کند و مفاصل را یکی روی دیگری تراز می کند. باید بتوانید یک خط از بالای ستون فقرات از طریق نوک آرنج و سپس از نوک زانوی خود به پایین از طریق مفصل توپی پای خود بکشید.
حفظ K
برای حفظ سطح نوسان خود، این زاویه باید از آدرس تا بلافاصله پس از ضربه حفظ شود. یک راه خوب برای تجربه احساس نگه داشتن Special K در حین تاب خوردن این است که هنگام تاب خوردن در آینه نگاه کنید. با موقعیت تنظیم نشان داده شده در عکس، در پایین سمت چپ شروع کنید. آن را ثابت نگه دارید، سپس در آینه نگاه کنید تا دید و احساس خم شدن صحیح پای پشت را برای آن موقعیت به هم متصل کنید. بعد، به سمت بالا حرکت کنید. باز هم، آن موقعیت را نگه دارید و از آینه استفاده کنید تا ببینید آیا زاویه پای عقب خود را حفظ کرده اید یا خیر.