اورلاندو، فلوری. - تایگر وودز 18-سالهای در دبیرستان بود که اولین برش خود را در یک رویداد حرفهای در یک رویداد تور اروپایی در تایلند انجام داد. این اولین باری بود که او با برنهارد لنگر بازی کرد.
سی سال بعد، لانگر بی سن هنوز هم قوی است.
لانگر سال رکورددار- خاطره انگیز خود را با همکاری پسرش، جیسون، به پایان رساند تا با سرعت 13-کمتر از 59 در باد 30 مایل در ساعت، دو تیر بر دیوید دوال و پسرش پیروز شود.
لانگر قهرمانی PNC را با پنجمین عنوان خود برابر کرد - سه با جیسون، دو با پسر بزرگتر استفان - که توسط ریموند فلوید برگزار شد.
وودز و چارلی پسر 14-ساله-ش را با شلیک 61 در فرمت اسکرامبل به تساوی پنجم رساندند، روزی که شامل یک شلیک آنقدر جسورانه بود که وودز فقط می توانست بخندد. او سبزه نهمین سوراخ در باشگاه گلف ریتز-کارلتون را به خوبی در سمت چپ از دست داد و پسر قهرمان 15 بار بزرگ آن را برای پرنده چیپ کرد.
این فقط تراشه-در - نبود، خیره شدن، راه رفتن به پهلو، نقطه انگشت بالا، مشت مشت و غرش بود. وودز همه اینها را تماشا می کرد و نمی توانست بیشتر از این لبخند بزند، به خصوص وقتی به استیو استریکر نگاه کرد.
وودز گفت: "برای دیدن واکنش او... این اتفاق درست در مقابل من رخ داد." "او هیجان زده شد و من به استریکز نگاه کردم و او سرش را تکان می داد. عالی بود."
مسابقات قهرمانی PNC، که قهرمانان اصلی را در کنار اعضای خانواده قرار می دهد، حول و حوش چنین لحظاتی تنظیم شده است. بردی دووال، که در کارولینای ساحلی بازی میکند، با ضربه 6 تا 2 فوتی در سوراخ آخر عقاب به مقام دوم رسید و پدرش، شماره سابق جهان. 1، نمیتوانست بیشتر از این مغرور باشد.
اما روز - واقعاً، سال - متعلق به لانگر، یک آلمانی 66-ساله- آلمانی و دو بار قهرمان مسترها بود که به نظر میرسد هرگز متوقف نمیشود. بهترین لحظه لانگر در این سال، دو برد در مسابقات قهرمانی تور PGA بود تا مجموع پیروزی هایش را به 46 برساند و رکورد هیل اروین را که زمانی دور از دسترس تصور می شد شکست.
چهل و ششمین برد کمتر از اوپن بزرگسالان آمریکا نبود.
لنگر و پسرش که در بانکداری سرمایهگذاری در نیویورک کار میکند، سه شوت را پشت سر مت کوچار و پسرش شروع کردند و آنقدر خوب بازی کردند که بعد از چهار سوراخ پیشتاز بودند و هرگز کند نشدند. آنها تا مرحله هشتم par-3 همتراز نشدند و 10 مرغ از 11 سوراخ داشتند.
کار جیسون به او اجازه نمی دهد تا آنقدر بازی کند، اما او برای تمرین کمی زود به فلوریدا آمد و هر زمانی که برای سبزپوشان سپری کرد نتیجه داد. او به سختی از دست داد.
لنگر گفت: «تماشای او در توپ زدن، باور نکردنی بود. "توپ هر بار روی خط شروع می شد. اگر از دست می رفت، به این دلیل است که من رنگ سبز را اشتباه خواندم. در غیر این صورت، او احتمالاً همه آنها را می ساخت."
تفاوت Langer و Floyd و عناوین PNC آنها در طول عمر است. به نظر می رسد همه چیز در مورد لانگر همین طور است. او اولین قهرمانی PNC خود را در سال 2005 به دست آورد، و 18 سال بعد او دوباره از Willie Park Trophy، یک کمربند قهرمان چرم قرمز، استفاده کرد.
فلوید برنده پنج دوره از هفت دوره اول مسابقات قهرمانی PNC شد.
وودز همه چیز را در مورد طول عمر آلمانی می داند. او بازی Johnnie Walker Classic در تایلند را به یاد می آورد که در سرزمین مادری خود بازی می کرد و با لانگر، قهرمان مسترز مسترز هم گروه شده بود.
وود گفت: "اولین باری بود که دیدم کسی با متر کار می کند. این برای من متفاوت بود."
او گفت: "برای اینکه ببینیم او از آن زمان چه کار کرده است، و هر سال چه می کند و با چه چیزی در سبزها مبارزه می کند، سبک های مختلفی که او به مبارزه ادامه می دهد، فقط نشان دهنده شخصیت، عزم او و نوع فردی است که می تواند از پس همه چیز بربیاید."
لانگر یک نوجوان لاغر{0} ریلی را با سرعت، قدرت و "اشتیاق بازی." به یاد می آورد.