چند ماه بازگشت, یک دوست به من گفت مورد گفتگو او اخیرا با دیوید Normoyle، مورخ گلف و در حال حاضر همکار من بودGolfweek بهترین استالبته امتیاز روزنامه نگار. این جفت ارز در مورد معماری دوره پس از جنگ. آنها که برای بسیاری از دوره های فرضهای، honorific "کلاسیک" اغلب اخذ گذر از یک دوره که در آن دوره های آن در ارتفاع مد نیست معنی.
مطمئنا بسیاری از counterexamples از طریق مسنجر کلاسیک (جهش های نقطه ای سرو به ذهن) وجود دارد اما آن فرضیه های جالب در نظر گرفتن قوی اواسط قرن چهره مانند دیک ویلسون و رابرت ترنت جونز پدر، کار می کند که قرار است از طریق این است روند در حال حاضر.
به عنوان آثار هنری به نیروهای طبیعی، همه گلف هم احیا باید--پناهگاه و سبزی خود را بازسازی, مخاطرات و تحليل با توجه به بازی های مدرن. پدر جونز معروف برای تولید است (و ساخت بازار برای) دوره مسابقات قهرمانی. بازی به عنوان طرح های خود را مارک سه چهارم قرن و نیم قرن عبور, معماران مشاور فعلی خود نقش قابل توجهی در تعیین خاصیت نسبی که آیا آنها را نزدیکتر به قرعه کشی آنها را در حکم پدر جونز در دهه های آتی – حفظ اجماع کلاسیک مانند هتل هفت افراز در آتلانتا و تپه تلسکوب کوچک در نقش ونگار ریگی دادن ساحل کالیفرنیا یا رانش به سمت وسط بسته.
در چند مکان به معمار جوامعی به فیلمنامه امید ramping تا هیجان تور اروپایی. Es دار سلام فاقد نیمه پر "چرخش سوراخ"; قلعه دانکن 17 وحشیانه، زمانی پر 3 سه راهی جدید را به دست آورد و تبدیل به پر کوتاه 4، اضافه کردن تنظیمات انعطاف پذیری.
"بخشی از چه گلف معماران انجام حس زمانی که نیاز به شکستن قوانین،" دانکن گفت:. "جونز که انجام نداده اند ممکن است اما آن را درست به انجام هر دو باشگاه بازی و مسابقه را دوست دارم احساس."
چهار قهرمانی پرورش گلف، چهار رویکرد متمایز. ممکن است همه را در شرایط خود را موفق است. با بازسازی تمام دوره های ساخته شده توسط معماران بزرگ, تاریخ قضاوت خواهد شد.